همانطور که عنوان شد پوششها بهعنوان یکی از روشهای موثر، اقتصادی و دردسترس برای کنترل خوردگی مطرح هستند. پوششهای محافظ مانعی در برابر خوردگی ایجاد میکنند و عموما با تشکیل سد غیرهادی و از طریق حذف تماس الکترولیت با آند و کاتد واکنش خوردگی را حذف و یا کند میکنند.
عناصر تشکیل دهنده رنگ یا پوشش
رنگ در حالت قبل از مصرف به شکل مخلوطی از مواد جامد و حلالهای فرار می باشد که پس از اجرا بر روی سطح کار با خروج حلالهای فرار از آن یک ترکیب جامد بهنام فیلم رنگ برجا میماند. تعریف و نقش هر یک از عناصر به شرح زیر است:
شبکه رنگ
رزینها مواد پلیمری هستند که بهعنوان شبکه رنگ سایر مواد را در خود جا میدهند و به سطح کار یا زیرآیند میچسبند و به نقش پیونددهنده و فیلمساز را دارا میباشند. انواع رزینها عبارتند از : آلکیدها، آلکیدهای اصلاحشده، اکریلیکها، اپوکسیپلیآمیدها، اپوکسیپلیآمینها، ایزوسیاناتها، وینیلها، کلروکائوچوها، سیلیکونها، اورگانوسیلیکاتها، ملامینها، اورهها، فنولیکها. خواص یک رنگ کاملاً با خواص رزین بکار رفته رابطه دارد و در واقع رزینها، عنصر اصلی یک رنگ هستند. خواص گرانروی، چسبندگی، براقیت، مقاومت به عناصر خورنده، سختی و انعطافپذیری بهطور عمده به خواص رزین یکرنگ بستگی دارد. رزینها عمدتا از واکنشهای فیزیکی و شیمیایی به یک جسم جامد شفاف تبدیل میگردند.
رنگدانهها
به صورت مواد جامد و غیر محلول در آب و حلالهای آلی هستند که خاصیت پیوند با یکدیگر را نداشته و به شکل پخش در رزین ها قرار میگیرند .
رنگدانهها بهطور عمده وظیفه ایجاد رنگ و یا فام را بهعهده دارند ولی وظیفه اصلی بعضی از آنها ایجاد شرایط برای جلوگیری از خوردگی میباشد.
مهمترین رنگدانههای عمده در خواص ضد خوردگی عبارتند از:
گرد روی، فسفات روی، کرومات روی و اکسید سرب نارنجی
پرکنندهها
این مواد عمدتا ایجاد کننده فام نبودهاند و نمیتوانند پوشش ایجاد نمایند وظیفه اصلی پرکنندهها همانطوریکه از نامشان بر میآید پر کردن شبکه رزینی در حین کیورینگ آن و ایجاد ساختاری مملو از ذرات جامد بیاثر برای استحکام بخشیدن به فیلم رنگ، افزایش وزن مخصوص، ایجاد ماتی و انسداد راههای ورودی در کلرهای آب واکسیژن باشند. پرکنندههای متداول عبارتند از: تالک، میکا، سیلیس و باریت.
حلالها
بیشتر رزینها بهصورت جامد هستند و فقط بعضی از آنها در دمای محیط بهصورت خالص مایع هستند مانند اپوکسیهای با اکیوالان پایین، بنابراین برای محلول کردن رزینها و سپس پخش کردن رنگدانهها، نیاز به حلال مناسب است حلالها بایستی طوری انتخاب شوند که بالاترین درصد جامد محلول رزین و درعینحال ويسكوزيته مناسب بدست آید . نقش حلالها در اعمال رنگ بهعنوان تینر نیز از اهمیت بالایی برخوردار است.
حلال موجود در تینر بایستی موجب حرکت و باز شدن مناسب رزین در روی سطح گردد تا سطحی زیبا و یکنواخت و بدون سوراخهای سوزنی بدست آید. انتخاب حلالها براساس قدرت حلالیت و سرعت تبخیر آنها صورت میگیرد. تبخیر زود هنگام و یا دیر هنگام حلال نتایج بسیار متفاوتی برای فیلم رنگ بدست میدهد که نشاندهنده اهمیت آن در خواص نهایی است. حلالها به سه گروه آلیفاتیک، آروماتیک و اکسیژنه تقسیم میگردند که پلاریته و قدرت حلالیت آنها به ترتیب افزایش مییابد .
افزودنیها
فیلم خشک رنگ، یک سیستم جامد بوده که از پخش ذرات رنگدانه و پرکننده در یک ماتریس جامد در برگیرنده (رزین) بدست آید. برای تنظیم خواص رنگ در حالت مایع و قبلاز اعمال و سپس نحوه پخش و جایگزین مناسب پودرها در ماتریکس رزین میتوان از افزودنیهایی که با مکانیزمهای مختلف فیزیکی و شیمیایی عمل مینمایند استفاده نمود. افزودنیها برحسب اثرگذاری به گروههای زیر تقسیم میگردند: ترکننده سطح رنگدانه، خشککن، ضد شره، ضدافتادگیرو، ضد کف روانکننده، کاهشدهنده مقاومت الکتریکی، ضد کپک، ضدجلبک، ضدیخ، شتاب دهنده و غیره.
آیا این مطلب از نظر شما مفید بود؟
بلهخیر
