پوششهای ضدحریق
پوششهای ضدحریق جهت حفاظت سطوح فولادی، تیرهای چوبی و سطوح بتنی طراحی گردیدهاند.
بکارگیری یک پوشش ضدحریق مناسب، باعث میشود دمای اجزاء بهحدی نرسد که سازه تحمل بارگذاری را از دست بدهد زیرا در آتش سوزیها فولاد به درجه حرارت بحرانی میرسد و مقاومت بارگذاری خود را از دست میدهد و بتن نیز در آتش سوزیها از بین میرود. پوششهای ضدحریق متداول جهت پروژههای ساختمانی پوششهای اسپری شونده معدنی و رنگهای منبسطشونده میباشند. کاربردهای ضدحریق پوششهای معدنی نسبت به دو پوشش دیگر دارای خواص مقاومتی بالاتری هستند و معمولا سازه را تا ۴ ساعت در مقابل حریق عایق حفاظت میکنند. رنگهای منبسطشونده بر پایه آب یا حلال هنگام آتشسوزی با پف کردن معادل چندین برابر ضخامت اولیه خود بزرگتر شده و به صورت عایق عمل میکنند. رنگهای ضد حریق به صورت پانلهای تقویت شده نیز هستند و در مقابل آتش، نقش عایق را انجام میدهند.

